CONTACTINFO ALLE PAROCHIES DEKENAAT ZOTTEGEM          

 

 
 
 
 

CONTACTINFO PAROCHIE ZOTTEGEM

 
 
 
 
Tekst vergroten

Interview van de Beiaard met diaken Bart van de parochie Brakel-Lierde

 "We hoeven voor God geen supermensen te zijn."


Iets zegt me dat diaken Bart ooit misdienaar is geweest. Of heb ik het verkeerd voor?

Je hebt gelijk. Dat is me gevraagd door de toenmalige dorpsherder van Everbeek-Boven, E.H. Stevens.
Hij had de gewoonte om zijn misdienaars te kiezen uit de jongeren die bij hem ‘lering’ (vormselcatechese) volgden. Hij kende mijn familie goed, ik woonde dicht bij de kerk en het was in die tijd nog een hele eer om misdienaar te mogen zijn. Ik ben het gebleven tot mijn zeventien jaar en was van plan om het te blijven doen: het sacrale en de liturgie trok mij enorm aan.

Het overlijden van de toenmalige koster-organist Raf Vandergeynst in september 1989 betekende een ingrijpende koerswijziging.

Inderdaad. Er was niet onmiddellijk een opvolger en dat zorgde regelmatig voor organisatorische problemen bij misvieringen en begrafenissen.
E.H. Stevens wist al dat ik pianolessen volgde bij M. Albert D’Haeyer, stichter en dirigent van de fanfare De Vrije Kunstkring en hij zei: ‘Bart, jij kan de oplossing zijn door organist te worden!’
En na een intense snelcursus heb ik al in 1990 –op zeventien jaar mijn eerste mis gespeeld. En zo ben ik op vrijwillige basis en tegen een vriendschappelijke vergoeding koster-organist geworden in Everbeek-Boven en daarna in Zegelsem, Elst, Michelbeke,…

Je maakte niet alleen indruk als organist, maar vooral je impressionante baritonstem heeft velen naar het oksaal doen kijken en met verwondering en bewondering werd er gefluisterd: ‘Amai, is dat Bart?’ Want die stem dat is blijkbaar lang een goed bewaard geheim gebleken.

Dank zij opnieuw Albert D’Haeyer heb ik eigenlijk mezelf ontdekt als zanger. Bij het aanleren van de requiemmis zei hij dat ik een stem had als een klok en hij heeft me technisch leren zingen en hoe ik bv. mijn ademhaling moest controleren.

Bartje is ondertussen al Bart geworden, je studeert af aan de hotelschool Stella Matutina in Michelbeke en het echte leven kan beginnen. En zoals elke jongere had je een toekomstdroom.

Ondanks het feit dat E.H. Stevens mij had gezegd dat ik alles had om een goede priester te worden, waren er andere plannen. Ik ben grotendeels bij mijn grootouders opgegroeid en opgevoed. Cafe ‘Bij Gijselinck’ was wijd en zijd gekend en er kwam nogal wat volk over de vloer en het was altijd al mijn droom geweest om die zaak over te nemen. Maar door de verouderde infrastructuur, gebrek aan parkeerplaatsen en mijn grootmoeder die het afraadde, is dat dan toch niet doorgegaan.

Je hebt je droom dan maar vijftig meter verder gerealiseerd. Je wordt al op je twintigste fiere cafébaas van ‘Het Meiklokje’. En dat was meer dan een schot in de roos.

Tot in 2013 heb ik met enorme voldoening die job uitgeoefend. Als cafébaas schenk je niet alleen dranken, maar leg je ook enorm veel sociale contacten. Mensen komen als het ware te biechten, ze vertellende problemen waar ze mee worstelen, ze leggen hun verborgen kleine kantjes bloot, ze vragen soms om sociale en geestelijke hulp. Sociaal engagement en geestelijk dienstbetoon is ook als cafébaas wel degelijk mogelijk. Je moet er wel de tijd voor nemen. En op die wijze en door de jaren heen begon ik me meer af te vragen of ik misschien nog meer zou kunnen doen voor mijn medemensen.

En het is weer E.H. Stevens die je opnieuw over een belangrijke streep getrokken heeft.

Hij had al verschillende keren geopperd dat als ik geen priester wilde zijn, ik misschien toch diaken zou kunnen worden. Hij zei er zelfs bij dat mijn job in de horeca geen beletsel zou vormen voor een eventueel diaconaat. En dan ben ik -zelfs zonder dat mijn ouders het wisten- naar een infoavond over diaconaat geweest. Het klikte onmiddellijk, ik was enorm onder de indruk van de getuigenissen van de personen die al diaken waren: vooral hun inbreng naar de maatschappij vond ik fantastisch.

In september 2010 start je je opleiding tot diaken. Wat houdt dat zoal in?

Het is uiteraard een lang roepingsproces. Vooraleer je de eigenlijke diakenopleiding kan starten, word je uitgenodigd voor een oriënterende fase. Gedurende een zestal maanden word je als kandidaat begeleid om voor jezelf duidelijkheid te krijgen in het verlangen om diaken te worden. Nadien kan men een aanvraag doen bij de bisschop
om met de opleiding te starten: er zijn gesprekken met de bisschop, met de vicaris, met een psychologe. En het is eindelijk een diakencommissie die beslist of je aan de vierjarige opleiding mag beginnen. Een gedegen scholing: ethisch, theologisch, geschiedkundig, hoe preken, hoe assisteren en voorgaan in de liturgie.Dat bleek allemaal geen probleem, maar mijn grootste zorg was dat ik opnieuw moest gaan studeren én dat ik weer examens moest afleggen. Uiteindelijk bleek dat ook mee te vallen: er was immers studiebegeleiding en als de wil er is, kan je op een bepaalde leeftijd veel aan.

Een ander serieus probleem was de combinatie studie en café. Organisatorisch was dat niet zo eenvoudig. En zonder de steun van mijn moeder had ik het nooit kunnen volhouden; ik kan er haar niet dankbaar genoeg voor zijn! In het tweede jaar volgde dan naast de theologische vorming een jaar stage in de ‘gebroken’ wereld: bij gevangenen, psychiatrische patiënten, in de armoedewerking. Ik heb stage gelopen in Het PC Sint-Franciscus in Velzeke. Een enorm leerrijke ervaring. Met grote open ogen heb ik kennis gemaakt met de problemen waarmee zeer velen (ook jonge mensen) worstelen. We vergeten dat onze welvaartsmaatschappij niet alleen rozengeur en maneschijn is, maar ook veel verdriet, kommer en kwel. In dat jaar word je opgeleid om het belangrijkste deel van het profiel van een diaken uit te oefenen: de blijvende dwingende aandacht voor de minsten onder ons. Zoals Jezus Christus verkondigde:‘Alles wat je voor de minsten van de mijnen gedaan hebt, hebt ge voor Mij gedaan.’ Het laatste jaar word je ingeschakeld in de parochiepastoraal: voor mij was dat het dekenaat Zottegem. Tijdens die driejarige opleiding worden we dus eigenlijk voorbereid om onze belangrijkste taken te vervullen: 1. Verkondiging van Jezus’ boodschap 2. Diaconie: dienstbaarheid aan de zwakkeren in de maatschappij 3. Liturgie: leiden en begeleiden van vieringen.

In september 2013 word je tot diaken gewijd. Een mijlpaal, maar je stopt met ‘Het Meiklokje’. Was je verplicht?

Helemaal niet! Dat is een wijdverspreid misverstand dat nog altijd de ronde doet. Ik mocht cafébaas blijven, maar ikzelf zag de combinatie niet zitten. Als ik iets doe, wil ik het goed doen. Half werk leveren strookt niet met mijn principes. Het financiële plaatje is trouwens niet het belangrijkste voor mij. Ik ben nu officieel ambtenaar van het Ministerie van Justitie en word vergoed als onderpastoor. Ik kom rond en dat is meer dan voldoende voor mij. Mijn grootste vergoeding is mij te mogen inzetten voor mensen die het nodig hebben en de dankbaarheid die ik ervoor in de plaats krijg. Wat velen ook niet weten is, dat ik tijdens die diakenwijding, de celibaatsbelofte heb afgelegd. Gehuwden die diaken worden, mogen dat uiteraard blijven,maar een vrijgezel mag niet meer huwen.

Je wordt diaken in het dekenaat Brakel-Lierde. Heb je die keuze zelf in de hand gehad?

Tijdens een benoemingsgesprek met de bisschop wordt er o.a. gevraagd wat je graag zou doen en waarbij je je goed voelt. Ik heb resoluut voor mijn thuisparochie Brakel-Lierde gekozen. Door mijn job als organist kende ik al de priesters en vele gelovigen, dus een logische keuze. En wat de invulling van mijn diaconie betreft had ik genoeg inspiratie opgedaan tijdens mijn stage in Velzeke. Ik ging voluit voor de steun aan bejaarden (vaak ook dementen en kampend met psychiatrische problemen). Ik ervaar dat mijn steun in hun eenzaamheid enorm welkom is. Velen hebben het ook moeilijk met de huidige geloofscrisis en bij mij hebben ze in elk geval een welgekomen luisterend oor.

Ondertussen ben je al drie jaar diaken. Hoe blik je erop terug?

Met enorm veel tevredenheid! De bejaardenbegeleiding in de drie Brakelse RVT’s is echt nodig gebleken. Ik beklemtoon ook graag dat die begeleiding zonder aanziens des persoons gebeurt, niet op basis van geloofsovertuiging of afkomst. Als er iets is waarover ik niet tevreden ben, is het dat ik te weinig tijd heb. Ik kan niet alles doen wat ik zou willen, maar ik troost mij met de gedachte dat Jezus ook dat probleem had en dat hij de mensen hielp die hij onderweg tegenkwam. Ondertussen zijn er ook een aantal parochiale taken bijgekomen. Ik ben bv. coördinator van de dooppastoraal voor Brakel-Lierde. Een prachtige taak waarvoor ik dankbaar ben dat ik ze mag vervullen. De levensvreugde bij jonge mensen zorgt tevens voor persoonlijk evenwicht: het compenseert de vele zorgen van de bejaarden

Het kerkelijk landschap is inderdaad bijzonder ingrijpend veranderd en het is nog maar het begin.

De tijd van de almachtige kerk is voorbij en we moeten dat nederig aanvaarden. Het is inderdaad een verhaal van loslaten. Met pijn in het hart en met veel ongenoegen moeten gelovigen hun vertrouwde parochiekerk missen. Maar ‘echte’ gelovigen zullen die klip wel nemen.

Wat is eigenlijk het verschil tussen een priester en een diaken?

Alleen priesters en uiteraard de bisschop kunnen voorgaan in de eucharistie. Maar wanneer een diaken in de eucharistie assisteert, heeft hij een belangrijke rol. De diaken brengt de dienende Christus aanwezig in de viering. Hij verkondigt het evangelie, houdt desgevallend de homilie. Hij zal de tafel van het altaar klaarmaken en de gemeenschap uitnodigen deel te nemen aan het gebed. Door het sacrament van de wijding wordt de diaken een levende verwijzing naar Christus, de Dienaar Gods. De diaken is een voortrekker in de dienstbaarheid waartoe de Kerk geroepen is. Diakens dopen en kunnen voorgaan in het huwelijkssacrament en bij uitvaartdiensten. Zij kunnen voorgangers zijn in alle mogelijke gebedsdiensten

Zeg Bart! Ik heb er nog nooit aan gedacht maar je bent al diaken, je hebt al de celibaatsgelofte afgelegd, er is een acuut gebrek aan priesters. Zit er een toekomstige pastoor voor mij? Je bent nog jong en een veelbelovende carrière lonkt misschien.

Het zou kunnen, maar het is mijn bedoeling niet. Ik ben heel tevreden met wat ik nu kan doen. Ik heb ook niet het gevoel dat ik minderwaardig ben: het is een andere invulling van gelovige dienstvaardigheid in al zijn facetten.

We hadden het al over het schrijnend tekort aan priesters. Elk probleem heeft een oplossing. Opheffing van het celibaat, vrouwen voor het altaar, priesters uit exotische landen,… dat wordt allemaal gesuggereerd.

Je hoort dat inderdaad allemaal, maar het grootste probleem is niet dat er te weinig priesters zijn, maar omdat er te weinig geëngageerde gelovigen zijn. Kerken worden niet gesloten bij gebrek aan priesters, maar door gebrek aan geëngageerde gelovigen. De opheffing van het celibaat is wat mij betreft ook geen oplossing. Gehuwde priesters zullen niet meer engagement kunnen tonen als ongehuwden. Ik weet dat priesters ook mensen zijn en dat ze soms gebukt gaan aan onvervulde seksuele verlangens, maar je moet als priester en ongehuwde diaken groeien in die situatie. Ik voel er mij althans goed bij. Vrouwen als priester zou een oplossing kunnen zijn voor de relatieve schaarste, maar het is evenmin een oplossing voor de geloofscrisis in het Westen. Persoonlijk sta ik zeker open voor vernieuwing, maar het is uiteindelijk Rome die beslist. We mogen ook niet vergeten dat wereldwijd het aantal katholieken nog altijd stijgt en dat er vooral in de ‘rijke’ landen een laagconjunctuur is. Priesters uit landen die wij ooit ‘bekeerd’hebben, dat zal volgens mij wel realiteit worden. Een omgekeerde wereld, maar waarom ook niet. Het geloof kijkt niet naar de huidskleur.

VIJF TOPICS vragen om VIJF REACTIES

Minder en minder mensen geloven in God, maar ze missen hem wel.Dat is inderdaad opvallend. Radeloze mensen die vertwijfeld zoeken naar zingeving, zoekend naar een levensdoel, zoekend naar hoop.En het is nochtans heel eenvoudig: de figuur van Jezus Christus biedt dat allemaal aan. Hij is er, maar ze vinden Hem niet meer of ze willen Hem niet meer vinden. Zijn levensvoorbeeld symboliseert rustgevend vertrouwen en hoop. In de bijbel staan tientallen voorbeelden van wanhopige mensen (zondaars, tollenaars,…) die door Hem weer gelukkig geworden zijn. Zijn boodschap is duidelijk: kijk rond en help wie moet geholpen worden, help je naaste en vind daarin levensvreugde.

Indien de heer het huis niet bouwt, bouwen tevergeefs de knechten.

Duidelijk Bijbelvers uit het boek der Psalmen. Ondanks al ons zwoegen en onze kopzorgen, door drukke bezigheden met de Kerk en van alles te organiseren, ondanks dat kan de Kerkgemeenschap niet ‘gebouwd’ worden zonder God. Als God niet het fundament van je leven is, dan stort de rest allemaal in. Dus: als de Heer het huis niet bouwt, vergeefs zwoegen de bouwers. Als God niet actief in je leven kan komen, tevergeefs zwoegen wij om er wat van te maken.

Favoriete heilige?

Daarvoor moet ik echt niet ver gaan zoeken nl. de patroonheilige van Everbeek-Boven en patroon van de wereldwijde Katholieke Kerk: Sint- Jozef. Hij was een stille, nederige man die in de schaduw van Maria stond, maar die achteraf gebleken een zeer belangrijke rol heeft vervuld. Hij staat symbool voor de nederigheid, de eenvoud die we allemaal een beetje missen. Misschien vinden we ons allemaal wat te belangrijk, maar hij kende zijn rol en deed altijd stille voort. Een levensvoorbeeld waaraan ik me probeer te spiegelen.

Favoriete bijbelpassage.

De Zaligsprekingen uit de bergrede van Jezus. (Matteüs 5) “Gelukkig die arm van geest zijn, Gelukkig die verdriet hebben, want zij zullen getroost worden; Gelukkig die zachtmoedig zijn, Gelukkig die hongeren en dorsten naar gerechtigheid, want zij zullen verzadigd worden; Gelukkig die barmhartig zijn, Gelukkig die zuiver van hart zijn, Gelukkig die vrede brengen, want zij zullen kinderen van God genoemd worden; Gelukkig die vervolgd worden vanwege de gerechtigheid, Gelukkig als ze jullie uitschelden en vervolgen en je van allerlei kwaad betichten vanwege Christus. Verheugt u en juicht, want groot zal uw loon zijn”

Een cartoon beeldt het volgende uit: Op Piccadilly Circus in London staat op een reuzengrote neonreclame dit: ‘JESUS IS WISHING YOU A VERY HAPPY CHRISTMAS’ en dan de commentaar van een voorbijganger die dit bekijkt: ‘Jezus bemoeit zich toch met alles tegenwoordig!’

Met pijn in het hart stel ik vast dat Kerstmis vergleden is naar een louter commercieel feest: drank en voeding, maar niets voor het onrustige hart. Mensen vieren kerstavond, geven geschenken en dat mag allemaal,maar ze gaan voorbij aan de werkelijke betekenis van Kerstmis: de geboorte van de Verlosser, de Redder, de geboorte van het Licht in de duisternis. Ikzelf probeer Kerstmis zo eenvoudig mogelijk te vieren en dit in heel beperkte kring, voor mij is Kerstmis het feest van je hart, van zuivering, van reflectie.
Tijd om de stal die ons hart soms is, uit te mesten en Christus opnieuw toegang geven in je leven…

Bart, voor mij zit een stralende, gelukkige, evenwichtige man, die positief naar de toekomst kijkt, die vol energie werkt aan een hulpvaardige samenleving, die gelooft in een betere wereld. Miljoenen zijn op zoek naar wat jij gevonden hebt en nochtans slagen ze er maar niet in om uit de poel van ellende die het leven voor ze is, te ontsnappen. Jouw geheim?

Mijn geheim is er één dat iedereen dagelijks gratis wordt aangeboden. We hoeven voor God geen supermensen te zijn, iedereen heeft beperkingen en fouten. Zijn Woord van vergeving en barmhartigheid wordt van generatie op generatie doorgegeven en krijgt telkens eigen accenten van tijd en cultuur. Wij worden uitgenodigd om aan dit Woord dienstbaar te worden en zo dienst aan de mensen te zijn. Daardoor vind ik enorme vreugde in mijn roeping als diaken, in mijn christelijk geloof, in de figuur van Jezus Christus. Zo éénvoudig is het.

Als dat geen schitterende kerstboodschap is! Bedankt diaken Bart ! Er is nog hoop!

PaulGossye

(bron: /www.kerknet.be/parochie-brakel-lierde/artikel/de-beiaard-interviewde-onze-diaken-bart)

Facebook
comments
  • Facebook: dekenaat.zottegem
  • Google+: 117476802429354614023
  • Twitter: Dekenaat
  • YouTube: dekenaatzottegem

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 

 

We hebben 68 gasten en geen leden online


Powered by JS Network Solutions